پیام خراسان - بیرجند- زهره بشگزی، بانوی خیاط خراسان جنوبی، پنج سال است با برگزاری دورههای رایگان، هنر خیاطی را به خانوادههای نیازمند و علاقهمندان آموزش میدهد.
خبرگزاری مهر، گروه استانها: جهاد، واژهای برخاسته از دل ایمان و مسئولیتپذیری است. حرکتی که محدود به میدانهای نبرد نیست و هر جا دستی برای گرهگشایی از کار مردم بالا برود، میتواند جلوهای از آن باشد. رهبر شهید انقلاب نیز همواره بر اهمیت روحیه جهادی، خدمترسانی بیمنت و حضور مردم در میدانهای مختلف تأکید داشتهاند، نگاهی که سبب شده فرهنگ کار جهادی، روزبهروز در جامعه ریشهدارتر شود.
خراسان جنوبی هم سرزمینی است که حرکتهای جهادی در آن رنگ و بویی پررنگ دارد. از حضور گروههای جهادی در مناطق محروم تا زنانی که بیهیاهو، هنر و توان خود را وقف خدمت به مردم کردهاند.
زهره بشکزی یکی از همین زنان جهادگر است. بانویی که نخ و سوزن را وسیلهای برای خدمت قرار داده و سالهاست «نذر آموزش» کرده است. جهادگری که هر جا نیازی به آموزش خیاطی باشد، راهی میشود تا هنری را به دیگران بیاموزد که شاید فردا با همان هنر، چرخ زندگیشان را بچرخانند.
روایت ۲۰ سال دلدادگی
زهره بشگزی که حدود ۲۰ سال در حرفه خیاطی فعالیت دارد، در گفتگو با خبرنگار مهر از سالها فعالیت آموزشی و جهادی خود گفت و اظهار داشت: آموزش خیاطی را در گروههای جهادی، مساجد و برای خانوادههای آسیبدیده و مددجویان کمیته امداد برگزار میکنم و هر جا احساس شود مردم به آموزش خیاطی نیاز دارند، آماده حضور و آموزش هستم.
وی با بیان اینکه بیشتر آموزشهایش کاربردی و متناسب با نیاز افراد است، افزود: با یک چرخ خیاطی معمولی، کار با چرخ، تعمیر و نگهداری آن و دوخت و دوزهای اولیه را آموزش میدهم تا افراد بتوانند پس از پایان دوره، از این مهارت در زندگی و حتی برای کسب درآمد استفاده کنند.
بشگزی ادامه داد: آموزشهایی مانند سایز کردن لباس، کار با چرخ خیاطی و تعمیر و نگهداری آن، بهصورت فشرده و یکروزه ارائه میشود اما افرادی که به دنبال فراگیری آموزشهای حرفهایتر باشند، میتوانند دورههای تکمیلی را پشت سر بگذارند.
آموزش خیاطی برای ۵۰۰ نفر در یک سال
این بانوی جهادگر با اشاره به استقبال مردم از کلاسهای آموزشی، گفت: در یک سال به حدود ۵۰۰ نفر آموزش خیاطی دادهام و در مناسبتهایی همچون میلاد حضرت زهرا (س)، یک دوره کامل آموزشی برگزار کردم که برخی از شرکتکنندگان پس از آن به این حرفه جذب شدند و مسیر کاری خود را در خیاطی ادامه دادند.
وی گفت: حدود پنج سال است که «نذر آموزش» را آغاز کردهام و از آن زمان هر جا نیاز به آموزش داشتهاند، تلاش کردهام در کنار مردم باشم و آنچه در این سالها یاد گرفتهام، به دیگران منتقل کنم.
جهاد برای وطن
بشگزی خاطرات فعالیتهای جهادی خود را تنها به کلاسهای آموزش خیاطی محدود نمیداند و ادامه داد: در ابتدای جنگ، در ماه رمضان، چادرهای مشکی که دیگر قابل استفاده نبودند را به پرچم تبدیل میکردیم و در محله، پنج تا شش کارگاه پرچمدوزی راهاندازی شده بود.
وی افزود: همسرم نیز همواره در فعالیتهای جهادی همراه و پشتیبان من بوده و در زمینه تعمیر چرخهای خیاطی همکاری خوبی دارد چراکه شغل اصلی او نیز تعمیرات استارت و دینام است.
این بانوی جهادگر متولد سال ۱۳۶۰ و مادر پنج فرزند است؛ فرزندانی که به گفته خودش، هر کدام به نوعی با فعالیتهای جهادی انس گرفتهاند و اشتیاق ویژهای برای حضور در این عرصه دارند.
دختری که راه مادر را ادامه میدهد
یکی از دختران بشگزی نیز مسیر مادر را ادامه داده است. مریم، دختر ۱۷ ساله او، در رشتههای طراحی چهره، سیاهقلم، رنگ روغن و نقاشی کودک فعالیت میکند و در کانونهای مساجد، کلاسهای تابستانی رایگان برگزار میکند.
بشگزی با افتخار از دخترش میگوید: مریم حدود پنج سال است که قدم در مسیر فعالیتهای جهادی گذاشته و تلاش میکند هنر خود را بهصورت رایگان به کودکان و علاقهمندان آموزش دهد.
برای زهره بشگزی، خیاطی تنها یک حرفه نیست بلکه هنری است که میتوان با آن مهارت بخشید و دست خانوادهای را برای ساختن آیندهای بهتر گرفت. نذری که پنج سال است با نخ و سوزن، از مسجدی به مسجد دیگر و از روستایی به روستای دیگر، میان مردم تقسیم میشود.