پیام خراسان - معصومه امیرزاده، دبیر ادبی مجموعه «دختران ایران»، از انتشار جلد دوم این مجموعه در نمایشگاه کتاب سال آینده خبر داد و گفت: «دختران ایران» تلاشی است برای روایت داستانی زندگی زنانی اثرگذار در حوزههای مختلف اجتماعی، فرهنگی، حقوقی و علمی؛ زنانی که هرکدام بهگونهای الهامبخش زیست معاصر ایرانی هستند.
معصومه امیرزاده، دبیر ادبی مجموعه «دختران ایران» در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما گفت: جلد نخست مجموعه «دختران ایران» با همکاری انتشارات راهیار منتشر شده است و اکنون جلد دوم این مجموعه درحال آمادهسازی است تا در نمایشگاه کتاب سال آینده ارائه شود.
وی افزود: «دختران ایران» حاصل یک کار جمعی است که در آن، پس از بررسیهای اولیه توسط انتشارات راهیار، به فهرستی از زنان شاخص در حوزههای مختلف از جمله ورزش، حقوق و سایر عرصههای اجتماعی رسیدیم و تلاش کردیم روایتهایی داستانی از زندگی آنها تولید کنیم.
دبیر ادبی مجموعه دختران ایران گفت: همچنین در این مجموعه، صرفاً به معرفی اسامی اکتفا نشده، بلکه نویسندگان با اتکا به اطلاعات و پژوهشهایی که در اختیارشان قرار گرفته، برشی از زندگی این زنان را به تصویر کشیدهاند؛ برشی که هم انسانی است و هم الهامبخش و میتواند برای مخاطب امروز معنا و کارکرد داشته باشد.
خانم امیرزاده با اشاره به یکی از روایتهای جلد اول گفت: یکی از روایتها به زندگی خانم نیره عابدینی، قاضی خلاق و نوآور ساکن مشهد، اختصاص دارد؛ زنی که با نگاهی متفاوت و زنانه، یک مجتمع قضایی را مدیریت میکند. فضایی که مخاطب با ورود به آن، کمتر احساس حضور در یک محیط خشک حقوقی دارد، چرا که مخاطبان اصلی این مجتمع، کودکان و نوجوانان بزهکار، زنان بدسرپرست و زنان سرپرست خانوار هستند و احکام صادرشده در آن، تلفیقی از اقتدار، دقت و لطافت زنانه است.
او همچنین به روایت زندگی بانو امین، نخستین مجتهده زن ایرانی، اشاره کرد و گفت: پرداختن به چنین شخصیتهایی به ما این امکان را داد که نقش زنان در تاریخ و جامعه معاصر را از زاویهای عمیقتر و کمتر دیدهشده روایت کنیم.
خانم معصمومه امیرزاده افزود: ما در این مجموعه تلاش کردیم از ظرفیت نویسندگان زن استفاده کنیم و خود من نیز علاوه بر نگارش روایت، مسئولیت نظارت ادبی بر سایر روایتها را بر عهده داشتم تا انسجام محتوایی و روایی مجموعه حفظ شود.
دبیر این مجموعه در پایان با دعوت از بانوان نویسنده گفت: در روزگاری که ممکن است این سؤال برای برخی زنان پیش بیاید که «چه کاری از دست ما برمیآید»، بهنظر من مهمترین کار، کلمه کردن آن چیزی است که در ذهن و تجربه ما جریان دارد. این کلمات اگر نوشته و منسجم شوند، میتوانند تفکر را برای نسلهای بعدی صورتبندی و ماندگار کنند.