پیام خراسان - کتاب «جاودانهی تاریخ» روایتی است عمیق از ویژگیهای شخصیتی امیرالمؤمنین(ع) مانند تقوا، بصیرت و قاطعیت در کنار مظلومیتهای آن حضرت اثری که تحسین رهبر شهید انقلاب را بر خود دارد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما ، کتاب «جاودانهی تاریخ» مروری بر شخصیّت و زندگی امیرالمؤمنین علی (ع) در اندیشهی حضرت آیتاللهالعظمی شهید خامنهای (رضواناللهتعالیعلیه) است که توسط حجت الاسلام محمدیان گردآوری و انتشارات انقلاب اسلامی چاپ شده و در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.
این کتاب در بیست و شش فصل با توجّه به تبیین ابعاد متعدّد شخصیّت حضرت علی (علیهالسّلام) در بیانات رهبر شهید انقلاب تنظیم شده است.
فصل اوّل و دوّم کتاب به نامتناهی بودن شخصیّت حضرت و آوازهی عالم گیر ایشان اختصاص یافته است. در فصول سوّم، چهارم و پنجم شرح احادیثی که از زبان پیامبراکرم، امام مجتبی و امام صادق (علیهمصلواتالله) در توصیف امام علی (علیهالسّلام) وارد شده، مورد استفاده قرار گرفته است.
در فصول ششم و هفتم با جامعیّت و توازن شخصیّتی حضرت آشنا میشویم و هر کدام از فصول هشتم تا بیستوسوّم به شرح یکی از ویژگیهای بارز ایشان اختصاص دارد. ویژگیهایی همچون:
ایمان، اخلاص و تقوا، صبر و بصیرت، عبادت، فارغ بودن از خودخواهی، ایثار و انفاق، زهد، تسلیم بودن در برابر پیامبر (صلّیاللهعلیهوآله)، انتخاب سختترینها، جهاد و تلاشگری، عدالت، شجاعت، اصولگرایی و صلابت، قاطعیّت در جنگهای داخلی، مراقبت از بیتالمال، یتیمنوازی و توجّه به فقیران.
عنوان فصل بیستوچهارم کتاب، «امیرالمؤمنین (علیهالسّلام)؛ قدرتمندی مظلوم» است و در آن به مظلومیّتهای ایشان با وجود قدرتمندی و جنگآوری حضرت، اشاره میشود.
«رابطهی عاشقانهی ما با امیرالمؤمنین (علیهالسّلام)» موضوع فصل بیستوپنجم کتاب است که در آن، به دلدادگی ما به ایشان و لوازم این محبّت پرداخته شده، و فصل آخر کتاب به بحث نیاز ما به الگویی همچون امام علی (علیهالسّلام) اختصاص یافته است.
برشی از کتاب جاودانهی تاریخ:
مردمی که در طول این چند سال، در مسجد کوفه و در شهر کوفه، همواره چهرهی امیرالمؤمنین (علیهالسلام) را مشاهده میکردند، آن معنویت، صفا، بزرگواری و دقت به حال ضعیفان و یتیمان را میدیدند، کسانی که صدای گرم علی بن ابیطالب و نفس پاک و معطر آن حضرت را در مسجد کوفه شنیده بودند، در روز شهادت آن حضرت احساس میکردند پدر آنها از میان آنها رفته است. حقیقتا مردم کوفه حق داشتند که در چنین روزی احساس یتیمی کنند و واقعا هم احساس یتیمی میکردند.
در خبرها آمده است که در روز بیست و یکم ماه رمضان، در کوفه غوغا و هنگامهای از عزاداری مردم برپا شده بود. جمعیت زیاد مردم، زن و مرد و حتی بچههای کوچک، با چهرهی عزادار و غبارگرفته و اندوهگین هجوم میآوردند به آنجایی که خانهی امیرالمؤمنین بود.
از روز نوزدهم که امیرالمؤمنین آن ضربت مسموم دشمن خدا را تحمل کرد و در خانه افتاد، لحظه لحظه مردم کوفه در نگرانی بودند، دور خانهی امیرالمؤمنین جمع میشدند، خبر میگرفتند؛ هرکس میرفت داخل و بیرون میآمد، از وی حال امیرالمؤمنین را سؤال میکردند. جمعیت مردم و دوستان و یاران امیرالمؤمنین و خانوادهی حضرت همه لحظات بسیار پراضطرابی را پشت سر گذراندند.
این اثر مورد تحسین رهبر شهید انقلاب قرار گرفته است.