گارسیا دوکو را خیلی بزرگ کرده است!

پیام خراسان - ورزش 3 /یک رسانه معروف بلژیکی از اینکه تمامی توجهات در تیم ملی این کشور معطوف به جرمی دوکو است، انتقاد کرده است. رسانه فوتبال‌نیوز بلژیک در گزارشی به انتقاد بابت توجه بیش از حد به جرمی دوکو پرداخته و نوشته است: رودی گارسیا حالا جرمی دوکو را بیش از حد مهم کرده است. این مسئله البته منطقی به نظر می‌رسد، چون او شاید خطرناک‌ترین بازیکن فعلی شیاطین سرخ باشد. اما دقیقاً به همین دلیل، این پرسش مطرح می‌شود که آیا چنین کاری واقعاً عاقلانه است یا نه. گارسیا دوکو را خیلی بزرگ کرده است در روزهای گذشته، مسیر کاملاً مشخص شده است. رودی گارسیا در گفت‌وگو با «لاونیر» با تحسین فراوان درباره جرمی دوکو صحبت کرد. سرمربی تیم ملی بلژیک، وینگر خود را بسیار فراتر از یک بال چپ کلاسیک می‌بیند. گارسیا اشاره کرد که دوکو از سمت راست هم تعیین‌کننده بوده و حتی در دقایق پایانی، در نقش مهاجم نوک نیز می‌تواند خطرناک باشد. بازار به گفته گارسیا، دوکو به سطح دیگری رسیده است؛ نه فقط در منچسترسیتی، بلکه در تیم ملی بلژیک نیز. سرمربی بلژیک گفت: «او مؤثرتر شده، پاس گل‌های بیشتری می‌دهد و گل‌های بیشتری می‌زند. او واقعاً به ایکس‌فکتور بلژیک تبدیل شده است.» کوین دی‌بروینه همچنان بازی‌ساز اصلی است، تیبو کورتوا همچنان نقطه اطمینان درون دروازه به حساب می‌آید و روملو لوکاکو، در صورت آمادگی کامل، همچنان مهاجم بی‌چون‌وچرای شیاطین سرخ خواهد بود. اما از نظر تهدید خالص و مستقیم، امروز دوکو بازیکنی است که بازی هجومی بلژیک حول او می‌چرخد. وقتی حرکت می‌کند، اتفاقی رخ می‌دهد. وقتی سرعت می‌گیرد، مدافعان می‌ترسند. هرکس بازی برابر تونس را دیده باشد، می‌فهمد چرا انتظارات از او تا این اندازه بالا رفته است. دوکو بازیکنی بود که قفل مسابقه را باز کرد، مدافعان را به سمت خود کشاند، خطا گرفت و موقعیت ساخت. هیاهو پیرامون دوکو هر روز بیشتر می‌شود روزنامه «لو سوار» نوشت که دوکو به «مرکز حملات بلژیک» تبدیل شده است. این روزنامه فرانسوی‌زبان او را در حال حاضر «به‌سادگی غیرقابل مهار» توصیف کرد. فیلیپ آلبرت نیز در «لو سوار» همین مسیر را ادامه داد و گفت: «بر اساس آنچه او تا امروز نشان داده، دوکو در میان پنج وینگر برتر جهان قرار دارد.» آلبرت از دوکو به‌عنوان «بازیکن تغییر دهنده بازی» بلژیک یاد کرد و حتی او را با ادن هازارد مقایسه کرد: «ما هازارد را از دست دادیم، اما با دوکو دست‌کم برای ده سال آینده خیالمان راحت است.» خود دوکو نیز فشار را روی دوش خود احساس می‌کند. او در گفت‌وگو با «کناک» صادقانه درباره نقش تغییر یافته‌اش در تیم ملی صحبت کرد. دوکو خودش را «رهبر اصلی» ننامید، اما گفت بازیکنی است که باید مسئولیت بپذیرد. او توضیح داد: «یعنی بازی را به دوش بکشی، ابتکار عمل داشته باشی و در لحظات مهم پنهان نشوی.» این بازیکن ۲۴ ساله وارد جام جهانی شده در حالی که دیگر یک گزینه جانبی نیست؛ او بازیکن ثابت، سلاح هجومی و چهره نسل جدید بلژیک است. دوکو می‌خواهد در لحظه لازم حاضر باشد و کاری را انجام دهد که از او انتظار می‌رود. او می‌خواهد رهبر باشد، اما به شیوه خودش؛ یعنی وقتی کار سخت می‌شود، توپ را بخواهد. بلژیک در خطر افتادن در تله خودش است چنین حرف‌هایی هم روی فضای بیرونی اثر می‌گذارد و هم روی حریفان. احمد کمال، خبرنگار مصری، در «هت نیوزبلاد» هشدار داده که دوکو در اردوی مصر «با دایره قرمز مشخص شده» است. او انتظار دارد دوکو تحت پوشش دو نفره قرار بگیرد؛ شاید حتی یک هافبک دفاعی اضافه یا دفاع پنج‌نفره برای متوقف کردن بلژیک در نظر گرفته شود. دوکو در جام جهانی به‌ندرت در شرایط ایده‌آل صاحب توپ خواهد شد. حریفان می‌دانند خطر از کجا می‌آید. آن‌ها او را دعوت نخواهند کرد که وارد نبردهای یک در برابر یک شود. برعکس، تلاش می‌کنند او را محاصره کنند، عصبی‌اش کنند و مورد آزمایش قرار دهند. اگر دوکو در بازی برابر مصر، ایران یا هر حریف سرسخت دیگری سه بار متوقف شود، بحث‌ها خیلی سریع تغییر خواهد کرد. الکساندر تکلاک پس از دیدار با کرواسی در «لا درنی‌یر اور» به نکته مهمی اشاره کرد. او خطرناک دانست که بلژیک «به‌صورت سیستماتیک دنبال دوکو بگردد». از نگاه تکلاک، خود دوکو هم باید لحظه‌های مناسب برای اقدام را با دقت انتخاب کند. تام سن‌فیت نیز در «هومو» درباره همین خطر هشدار داد، اما از زاویه‌ای دیگر. او یادآوری کرد برخی تیم‌ها آن‌قدر عقب و فشرده دفاع می‌کنند که سرعت دوکو دیگر همان وزن و تأثیر همیشگی را نخواهد داشت. سن‌فیت درباره ایران گفت: «در برابر چنین بلوک دفاعی پایینی، دریبل تروسارد بیشتر از سرعت دوکو به کار می‌آید.» او همچنین یادآوری کرد که دوکو در منچسترسیتی اغلب از توجهی که ارلینگ هالند به خود جلب می‌کند، سود می‌برد. اما در تیم ملی بلژیک، این حواس‌پرت‌کن‌ها به همان اندازه بدیهی و تضمین‌شده نیستند. در منچسترسیتی، دوکو فقط یکی از چند مشکل بزرگ برای خط دفاع حریف است. تیم مقابل باید هم‌زمان مراقب ستاره‌های دیگر و هافبک‌هایی باشد که از عقب اضافه می‌شوند. اما در بلژیک، گاهی این خطر وجود دارد که دوکو به «تنها مشکل اصلی» حریف تبدیل شود. وقتی همه این را بدانند، از نظر تاکتیکی بیرون کشیدن او از جریان مسابقه آسان‌تر خواهد شد.

ورزش 3 /یک رسانه معروف بلژیکی از اینکه تمامی توجهات در تیم ملی این کشور معطوف به جرمی دوکو است، انتقاد کرده است.
 رسانه فوتبال‌نیوز بلژیک در گزارشی به انتقاد بابت توجه بیش از حد به جرمی دوکو پرداخته و نوشته است: رودی گارسیا حالا جرمی دوکو را بیش از حد مهم کرده است. این مسئله البته منطقی به نظر می‌رسد، چون او شاید خطرناک‌ترین بازیکن فعلی شیاطین سرخ باشد. اما دقیقاً به همین دلیل، این پرسش مطرح می‌شود که آیا چنین کاری واقعاً عاقلانه است یا نه.
گارسیا دوکو را خیلی بزرگ کرده است
در روزهای گذشته، مسیر کاملاً مشخص شده است. رودی گارسیا در گفت‌وگو با «لاونیر» با تحسین فراوان درباره جرمی دوکو صحبت کرد. سرمربی تیم ملی بلژیک، وینگر خود را بسیار فراتر از یک بال چپ کلاسیک می‌بیند. گارسیا اشاره کرد که دوکو از سمت راست هم تعیین‌کننده بوده و حتی در دقایق پایانی، در نقش مهاجم نوک نیز می‌تواند خطرناک باشد.
بازار

به گفته گارسیا، دوکو به سطح دیگری رسیده است؛ نه فقط در منچسترسیتی، بلکه در تیم ملی بلژیک نیز. سرمربی بلژیک گفت: «او مؤثرتر شده، پاس گل‌های بیشتری می‌دهد و گل‌های بیشتری می‌زند. او واقعاً به ایکس‌فکتور بلژیک تبدیل شده است.»
کوین دی‌بروینه همچنان بازی‌ساز اصلی است، تیبو کورتوا همچنان نقطه اطمینان درون دروازه به حساب می‌آید و روملو لوکاکو، در صورت آمادگی کامل، همچنان مهاجم بی‌چون‌وچرای شیاطین سرخ خواهد بود. اما از نظر تهدید خالص و مستقیم، امروز دوکو بازیکنی است که بازی هجومی بلژیک حول او می‌چرخد. وقتی حرکت می‌کند، اتفاقی رخ می‌دهد. وقتی سرعت می‌گیرد، مدافعان می‌ترسند. هرکس بازی برابر تونس را دیده باشد، می‌فهمد چرا انتظارات از او تا این اندازه بالا رفته است. دوکو بازیکنی بود که قفل مسابقه را باز کرد، مدافعان را به سمت خود کشاند، خطا گرفت و موقعیت ساخت.
هیاهو پیرامون دوکو هر روز بیشتر می‌شود
روزنامه «لو سوار» نوشت که دوکو به «مرکز حملات بلژیک» تبدیل شده است. این روزنامه فرانسوی‌زبان او را در حال حاضر «به‌سادگی غیرقابل مهار» توصیف کرد. فیلیپ آلبرت نیز در «لو سوار» همین مسیر را ادامه داد و گفت: «بر اساس آنچه او تا امروز نشان داده، دوکو در میان پنج وینگر برتر جهان قرار دارد.»

آلبرت از دوکو به‌عنوان «بازیکن تغییر دهنده بازی» بلژیک یاد کرد و حتی او را با ادن هازارد مقایسه کرد: «ما هازارد را از دست دادیم، اما با دوکو دست‌کم برای ده سال آینده خیالمان راحت است.»
خود دوکو نیز فشار را روی دوش خود احساس می‌کند. او در گفت‌وگو با «کناک» صادقانه درباره نقش تغییر یافته‌اش در تیم ملی صحبت کرد. دوکو خودش را «رهبر اصلی» ننامید، اما گفت بازیکنی است که باید مسئولیت بپذیرد. او توضیح داد: «یعنی بازی را به دوش بکشی، ابتکار عمل داشته باشی و در لحظات مهم پنهان نشوی.»
این بازیکن ۲۴ ساله وارد جام جهانی شده در حالی که دیگر یک گزینه جانبی نیست؛ او بازیکن ثابت، سلاح هجومی و چهره نسل جدید بلژیک است. دوکو می‌خواهد در لحظه لازم حاضر باشد و کاری را انجام دهد که از او انتظار می‌رود. او می‌خواهد رهبر باشد، اما به شیوه خودش؛ یعنی وقتی کار سخت می‌شود، توپ را بخواهد.
بلژیک در خطر افتادن در تله خودش است
چنین حرف‌هایی هم روی فضای بیرونی اثر می‌گذارد و هم روی حریفان. احمد کمال، خبرنگار مصری، در «هت نیوزبلاد» هشدار داده که دوکو در اردوی مصر «با دایره قرمز مشخص شده» است. او انتظار دارد دوکو تحت پوشش دو نفره قرار بگیرد؛ شاید حتی یک هافبک دفاعی اضافه یا دفاع پنج‌نفره برای متوقف کردن بلژیک در نظر گرفته شود.
دوکو در جام جهانی به‌ندرت در شرایط ایده‌آل صاحب توپ خواهد شد. حریفان می‌دانند خطر از کجا می‌آید. آن‌ها او را دعوت نخواهند کرد که وارد نبردهای یک در برابر یک شود. برعکس، تلاش می‌کنند او را محاصره کنند، عصبی‌اش کنند و مورد آزمایش قرار دهند.

اگر دوکو در بازی برابر مصر، ایران یا هر حریف سرسخت دیگری سه بار متوقف شود، بحث‌ها خیلی سریع تغییر خواهد کرد. الکساندر تکلاک پس از دیدار با کرواسی در «لا درنی‌یر اور» به نکته مهمی اشاره کرد. او خطرناک دانست که بلژیک «به‌صورت سیستماتیک دنبال دوکو بگردد». از نگاه تکلاک، خود دوکو هم باید لحظه‌های مناسب برای اقدام را با دقت انتخاب کند.
تام سن‌فیت نیز در «هومو» درباره همین خطر هشدار داد، اما از زاویه‌ای دیگر. او یادآوری کرد برخی تیم‌ها آن‌قدر عقب و فشرده دفاع می‌کنند که سرعت دوکو دیگر همان وزن و تأثیر همیشگی را نخواهد داشت.
سن‌فیت درباره ایران گفت: «در برابر چنین بلوک دفاعی پایینی، دریبل تروسارد بیشتر از سرعت دوکو به کار می‌آید.» او همچنین یادآوری کرد که دوکو در منچسترسیتی اغلب از توجهی که ارلینگ هالند به خود جلب می‌کند، سود می‌برد. اما در تیم ملی بلژیک، این حواس‌پرت‌کن‌ها به همان اندازه بدیهی و تضمین‌شده نیستند.
در منچسترسیتی، دوکو فقط یکی از چند مشکل بزرگ برای خط دفاع حریف است. تیم مقابل باید هم‌زمان مراقب ستاره‌های دیگر و هافبک‌هایی باشد که از عقب اضافه می‌شوند. اما در بلژیک، گاهی این خطر وجود دارد که دوکو به «تنها مشکل اصلی» حریف تبدیل شود. وقتی همه این را بدانند، از نظر تاکتیکی بیرون کشیدن او از جریان مسابقه آسان‌تر خواهد شد.