پیام خراسان - نویسنده و منتقد ادبی، با تأکید بر ضرورت توجه به گونه علمی‌تخیلی و فانتزی در ادبیات نوجوان گفت: این گونه علاوه بر جذابیت داستانی، به افزایش اطلاعات عمومی مخاطبان کمک می‌کند و می‌تواند تصویری از فرصت‌ها و تهدید‌های فناوری‌های نوین، به‌ویژه هوش مصنوعی، پیش روی نوجوانان قرار دهد.
نویسنده و منتقد ادبی، با تأکید بر ضرورت توجه به گونه علمی‌تخیلی و فانتزی در ادبیات نوجوان گفت: این گونه علاوه بر جذابیت داستانی، به افزایش اطلاعات عمومی مخاطبان کمک می‌کند و می‌تواند تصویری از فرصت‌ها و تهدید‌های فناوری‌های نوین، به‌ویژه هوش مصنوعی، پیش روی نوجوانان قرار دهد.
داوود مرادیان در مصاحبه با خبرنگار خبرگزاری صداوسیما، با اشاره به رمان «آریو» نوشته مصطفی رضایی افزود: این کتاب داستان پسری نوجوان به نام آریو را روایت می‌کند که در آینده و در شهر رشت زندگی می‌کند و با نظامی مبتنی بر هوش مصنوعی روبه‌رو می‌شود. در دنیای این داستان، نوجوانان در شانزده‌سالگی باید بارکدی دریافت کنند که اطلاعات هویتی و بخش مهمی از امور زندگی آنها بر اساس آن مدیریت می‌شود؛ اما مرگ پدر آریو، یک روز پیش از دریافت این بارکد، مسیر زندگی او را تغییر می‌دهد و زمینه ایستادگی‌اش در برابر این نظام را فراهم می‌کند.
وی با بیان اینکه «آریو» از ظرفیت تبدیل شدن به مجموعه‌ای چندجلدی برخوردار است، اظهار کرد: جای چنین آثاری در ادبیات نوجوان ایران خالی است و باید برای تولید و انتشار آنها سرمایه‌گذاری بیشتری صورت گیرد.
این نویسنده با اشاره به سابقه طولانی ادبیات علمی‌تخیلی در جهان و استقبال مخاطبان نوجوان از آثار این حوزه تصریح کرد: داستان‌های علمی‌تخیلی و فانتزی، ضمن برخورداری از جذابیت و هیجان، می‌توانند مخاطب را با ابعاد مختلف آینده و پیامد‌های پیشرفت فناوری آشنا کنند.
مرادیان با هشدار درباره استفاده بی‌ملاحظه از هوش مصنوعی در زندگی روزمره گفت: بسیاری از افراد حتی برای پاسخ به پرسش‌های ساده خود به این فناوری مراجعه می‌کنند، در حالی که باید نسبت به اطلاعاتی که در اختیار سامانه‌های هوش مصنوعی قرار می‌دهند، حساس باشند؛ چراکه این داده‌ها ممکن است زمینه سوءاستفاده از اطلاعات شخصی را فراهم کند.
وی در ادامه، رمان «آریو» را اثری خواندنی و متناسب با ظرفیت‌های ادبیات نوجوان دانست و افزود: مصطفی رضایی از نویسندگان فعال این حوزه است و آثار قبلی او نیز با استقبال مخاطبان روبه‌رو شده و به چاپ‌های متعدد رسیده‌اند؛ موضوعی که نشان می‌دهد مخاطب نوجوان به این نوع داستان‌ها علاقه‌مند است و باید در برنامه‌ریزی‌های حوزه نشر به سلیقه و نیاز او توجه شود.
مرادیان همچنین با اشاره به اهمیت نثر در داستان‌های ژانری گفت: پرداختن به ژانر علمی‌تخیلی نباید به معنای نادیده گرفتن دیگر عناصر داستان‌نویسی باشد؛ همان‌طور که یک داستان جاسوسی یا ماجراجویانه به طرح جذاب نیاز دارد، زبان و نثر آن نیز باید درست، روان و متناسب با مخاطب باشد.
وی درباره ویژگی‌های نثر «آریو» نیز اظهار کرد: نثر این کتاب پاکیزه و روان است و نوجوانان می‌توانند به‌خوبی با آن ارتباط برقرار کنند. به اعتقاد من، رضایی در این اثر نسبت به کتاب قبلی خود، «سپر»، پیشرفت قابل توجهی داشته و توانسته است داستانی شیرین و خواندنی برای مخاطب نوجوان ارائه کند.