پیام خراسان - ایرنا / حساسیتهای زیستمحیطی نسبت به عرصه های ملی و طبیعی مازندران به خطوط بحرانی و آسیبپذیری، اعمال محدودیتهایی برای آفرودسواری در استان را الزامی میکند، هر چند این مساله دوستداران این ورزش مهیج را قانع نسازد.
آفرود به سبکی از تفریح گفته میشود که ورزشکاران با ماشینهای ۲ دیفرانسیلی در مسیرهای سخت و پستی و بلندیهای شدید اقدام به رانندگی میکنند. از جمله خودروهایی که در این ورزش استفاده میشود خودروهای شاسی بلند است و این خودروها معمولا قابلیت عبور از مسیرهای دشوار و مناطق صعب العبور را دارا می باشند.
آفرود در مکانهای مختلف برگزار میشود، از زمین های برفی، صخرهای و باتلاقی گرفته تا زمین های کوهستانی، کویر و… که برای رانندگی در هر کدام باید تجربه و قوانین مخصوص خود را رعایت کرد.
در ایران با توجه به تنوع طبیعت و وجود مکانهای ویژه این ورزش، زمینه برای گذراندن اوقاتی خوش برای علاقه مندان این ورزش فراهم است. اگرچه خیلی از افراد آفرود سواری را برای هیجان و تفریحش انتخاب می کنند ولی می توان این تفریح را یک ورزش هم نامید، به دلیل آن که آفرود قوانین و شرایط مخصوص به خود را دارد و باید آن ها را رعایت کرد.
البته اجرای این ورزش در ایران مثل بعضی رشته های دیگر ورزشی به دلیل نداشتن امکانات کافی از جمله پیست ویژه و عدم تامین بودجه دولتی همواره با مشکلاتی روبروست.
با وجود اینکه مازندران به دلیل شرایط جغرافیایی یکی از استانهای مساعد و به قول علاقهمندان به این ورزش بهشت آفرود سواری است، اما حساسیت های زیست محیطی و نزدیکی منابع طبیعی استان به خطوط بحرانی و آسیب پذیری، همواره آفرود سواری به عنوان یکی از تهدید های محیط زیست و منابع طبیعی شمرده می شود.
موافقان آفرودسواری، این ورزش را برای هیجان و تفریحش انتخاب میکنند و آن را یک سرگرمی سالم برای جوانان و حتی میانسالان می دانند. با این که آفرودسواری یک رشته ورزشی به حساب می آید ولی علاقه مندان آن را به دید مسابقه نگاه نمی کنند، زیرا آن ها معتقد هستند آفرودسواری یک جور طبیعت گردی حرفه ای است و سعی می کنند صرفا دل به طبیعت بزنند و از رانندگی لذت ببرند وآن را نوعی بازگشت به طبیعت با ابزار غیرطبیعی می دانند.
از طرف دیگر مخالفان آفرود سواری که عمدتا از نهادها و سمن های مردم نهاد محیط زیستی و دوستدار منابع طبیعی هستند، اینگونه ورزش ها را با توجه به بی در و پیکر بودن آن، آسیب زننده برای طبیعت می دانند.
مخالفان آفرودسواری، نه اینکه با ورزش آفرود مشکلی داشته باشند، بلکه به اجرای این تفریح به صورت دل بخواه و غیرمسئولانه انتقاد دارند و نتیجه آن را تخریب بیش تر منابع طبیعی و محیط زیست می دانند.
با وجود اینکه مازندران به دلیل شرایط جغرافیایی یکی از استانهای مساعد و به قول علاقهمندان به این ورزش بهشت آفرود سواری است، اما حساسیتهای زیست محیطی و نزدیکی منابع طبیعی استان به خطوط بحرانی و آسیب پذیری، همواره آفرود سواری به عنوان یکی از تهدید های محیط زیست و منابع طبیعی شمرده می شود.
سواحل دریای خزر در مازندران از جمله مکان های مطلوب و مطبوع برای آفرودسواران به شمار می رود که همواره موردتوجه علاقمندان به این ورزش است.
بیشتر از ۳۰۰ کیلومتر نوار ساحلی دریای خزر در مازندران وجود دارد که از این میزان بیش از ۲۰ کیلومتر ساحل دریا در شهرستان جویبار قرار داد که به عنوان یک ساحل بکر و امن همواره موردنظر آفرودسواران است. در اقدام جدید شورای ترافیک و ستاد ساماندهی سواحل دریا در شهرستان جویبار ورود و تردد هر نوع خودرو، موتور، چهارچرخ و آفرود در سواحل ممنوع اعلام شد و اعمال قانونی با افرادی که مبادرت به این کار کنند، می شود.
فرمانده نیروی انتظامی شهرستان جویبار از ممنوعیت ورود و تردد خودرو، موتور، چهارچرخ و آفرود در نوار ساحلی این شهرستان خبر داد و گفت که از این پس ممنوعیت ورود و تردد هرگونه وسیله نقلیه در نوار ساحلی موردنظر است.
سرهنگ عبدالله اکبری این اقدام را در راستای اجرای تصمیم مصوبات شورای ترافیک و ستاد ساماندهی سواحل عنوان کرد و ادامه داد: ورود و تردد هرگونه وسیله نقلیه اعم از خودروهای سبک و سنگین، خودروهای آفرود، چهارچرخ و موتورسیکلت به نوار ساحلی ممنوع است.
وی افزود: این ممنوعیت با هدف حفظ جان و امنیت گردشگران و شهروندان، جلوگیری از بروز حوادث و همچنین صیانت از محیط زیست و طبیعت ساحلی اعمال میشود.
فرمانده انتظامی جویبار توضیح داد: خودروهای متخلف توسط مأموران انتظامی و پلیس راه اعمال قانون شده، جریمه و حسب مورد به پارکینگ منتقل خواهند شد.
وی افزود: ماده ۱۵ قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع بر اساس ماده ۱۵ قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع، انجام اقداماتی از قبیل شخم و زیر و رو کردن خاک، تسطیح عرصه، خاکبرداری و خاکریزی، ایجاد جاده یا مسیر، برداشت خاک، ایجاد استخر یا گودال و تغییر وضعیت طبیعی زمین، بدون رعایت ضوابط و مجوزهای قانونی، ممنوع بوده و حسب مورد میتواند علاوه بر تخریب خاک، از جهت تخریب و تجاوز به منابع ملی نیز مورد بررسی و پیگیری قانونی قرار گیرد.
سرهنگ اکبری اظهار داشت: هرگونه اقدام منجر به تخریب، تغییر وضعیت طبیعی و آسیب به عرصههای ساحلی و منابع طبیعی، با توجه به قوانین و مقررات مربوطه، تحت پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت.