پیام خراسان - فارس / رئیس شورای اسلامی شهرستان ساوه گفت: صدها هکتار از باغات قربانی تصمیمات نادرست آبی مسوولان شد.
محمد اسدی با انتقاد از نحوه مدیریت منابع آب سد الغدیر، خواستار بررسی دقیق عملکرد مدیریت آب این سد از سال ۱۳۸۰ تاکنون شد و گفت: باید میزان رهاسازی و تخصیص آب، وضعیت حقابههای قدیمی و آثار تصمیمات اتخاذشده بر باغات و منابع آب زیرزمینی شهرستان بهصورت شفاف و کارشناسی برای مردم مشخص شود.
اسدی با بیان اینکه مسئله امروز شهرستان تنها کمبود آب نیست، اظهار کرد: امروز با یک بحران جدی در معیشت کشاورزان و آینده باغات ساوه مواجه هستیم و هزاران هکتار از باغات شهرستان آسیب دیده و بخش قابل توجهی از باغداران، بهویژه در روستاهای قردین، سرخده، آسیابکبند، حسنآباد، بندچای و مناطق دیگر، سرمایه و منبع اصلی درآمد خود را از دست دادهاند.
وی افزود: در میان این باغداران افرادی هستند که ۶۰ و حتی ۷۰ سال از عمر خود را برای آبادانی باغهایشان صرف کردهاند. باغ برای این افراد تنها چند اصله درخت نیست، بلکه حاصل عمر، سرمایه خانوادگی و منبع اصلی درآمد آنهاست.
رئیس شورای اسلامی شهرستان ساوه ادامه داد: امروز وقتی باغ خشک شده، درختان از بین رفته و امکان تولید وجود ندارد، این افراد با بحران معیشتی و بیکاری مواجه شدهاند و پرسش جدی این است که چرا باید کشاورزانی که در تصمیمات گذشته نقشی نداشتهاند، تاوان آن تصمیمات را بپردازند؟اسدی با اشاره به تجربه سالهای گذشته گفت: در سال ۱۳۸۰ نیز تجربه پرشدن سد و رهاسازی آب را داشتیم و این تجربه باید برای مدیریت سالهای بعد یک درس بزرگ میبود؛ بنابراین سؤال مردم این است که چرا از تجربه گذشته برای ایجاد یک الگوی پایدار و آیندهنگر در مدیریت منابع آب استفاده نشد؟
وی افزود: در سال ۱۳۹۸ بیش از ۱۰۰ میلیون مترمکعب و در سال ۱۴۰۰ نیز بیش از ۷۵ میلیون مترمکعب آب از سد رهاسازی شد، در حالی که میزان مصرف سالانه شهرستان ساوه در بخشهای شرب و کشاورزی در همان مقاطع کمتر از ۳۰ میلیون مترمکعب بود.
رئیس شورای اسلامی شهرستان ساوه تصریح کرد: بحث ما این نیست که چرا آب ضروری و مازاد سد رهاسازی شده است، بلکه پرسش این است که آیا امکان مدیریت مرحلهای و علمی منابع وجود نداشت و نمیشد ضمن رعایت الزامات فنی و ایمنی سد، ذخیرهای مطمئن برای سالهای کمآبی در نظر گرفت؟
اسدی خاطرنشان کرد: امروز باید پاسخ این پرسشها با عدد، سند و گزارش کارشناسی به مردم داده شود.
وی با اشاره به وضعیت آب کشاورزی در سالهای اخیر گفت: در سال ۱۴۰۲ آب کشاورزی بهصورت جیرهبندی در اختیار کشاورزان قرار گرفت و امروز بیش از دو سال است که بسیاری از باغداران عملاً حتی یک قطره آب از منابع تخصیصی سد دریافت نکردهاند و نتیجه این وضعیت نیز خشکشدن و از بین رفتن بخش قابل توجهی از باغات شهرستان بوده است.
اسدی افزود: برآوردهای موجود از خشکشدن بیش از ۳ هزار هکتار از باغات ساوه حکایت دارد که حدود ۶۰۰ هکتار آن در روستای قردین قرار دارد و بخش دیگری از خسارت نیز متوجه باغات روستاهای سرخده، آسیابکبند، حسنآباد، بندچای و سایر مناطق شده است.
رئیس شورای اسلامی شهرستان ساوه با اشاره به پیامدهای زنجیرهای کاهش آب سد اظهار کرد: زمانی که آب سد کاهش پیدا کرد و آب کشاورزی قطع یا محدود شد، کشاورزان برای نجات باغات خود ناچار شدند فشار بیشتری به منابع آب زیرزمینی وارد کنند و در نتیجه بسیاری از چاههای منطقه نیز با افت شدید سطح آب مواجه شدند.
وی ادامه داد: امروز تنها با مسئله خشکشدن باغات مواجه نیستیم، بلکه منابع آب زیرزمینی نیز تحت فشار قرار گرفتهاند و اگر این روند ادامه پیدا کند، آسیب آن تنها متوجه نسل امروز نخواهد بود، بلکه آینده کشاورزی منطقه را نیز تهدید خواهد کرد.
اسدی همچنین خواستار بررسی کارشناسی وضعیت زهآب سد الغدیر شد و گفت: زهآب سد در گذشته در پاییندست جریان داشته و علاوه بر تأثیر بر اکوسیستم منطقه، برای جانداران و تغذیه منابع آب زیرزمینی و چاههای پاییندست نیز اهمیت داشته است.