پیام خراسان - ورزش 3/سقوط آزاد پرتغال در اولین شب بدون رونالدو. تحقیر چهارگله در براگا و سوت‌های اعتراضی علیه برونو فرناندز! شب وداع پرتغال با شماره ۷ افسانه‌ای مقابل دانمارک به یک کابوس تمام‌عیار تبدیل شد. دبل راسموس هویلوند در ۸ دقیقه و گل‌های هویبرگ و اندرسن، اولین بازی بدون CR7 را به محاکمه ژرژ ژسوس و شاگردا
ورزش 3 /سقوط آزاد پرتغال در اولین شب بدون رونالدو. تحقیر چهارگله در براگا و سوت‌های اعتراضی علیه برونو فرناندز!
شب وداع پرتغال با شماره ۷ افسانه‌ای مقابل دانمارک به یک کابوس تمام‌عیار تبدیل شد. دبل راسموس هویلوند در ۸ دقیقه و گل‌های هویبرگ و اندرسن، اولین بازی بدون CR7 را به محاکمه ژرژ ژسوس و شاگردانش تبدیل کرد. کسانی که به عقیده همه رونالدو دوست‌ها به کریستیانو بد کرده بودند و امشب به بدترین شکل ممکن تاوان پس دادند. کی فکرش را می‌کرد پرتغالی که 23 سال بود به لطف عالیجنات رونالدو یکی از غولهای دنیای فوتبال شده بود مقابل حریفی نه مثل اسپانیا و انگلیس و فرانسه، مقابل دانمارک، آن هم در خانه خودش اینطور له بشود! گلی که برناردو سیلوا در دقیقه 90+3 زد اصلا برای از بین بردن تلخی این کابوس کافی نبود.
فوتبال پرتغال قرار بود امشب در ورزشگاه شهرداری براگا با شکوه و افتخار وارد دوران تازه‌ای شود، اما اولین شب پسا رونالدو به یکی از تلخ‌ترین شب‌های تاریخ این کشور تبدیل شد. سلسائوی اروپا با آن همه بازیکن اسم و رسم دارد در خانه خودش با شکست تحقیرآمیز ۴ بر 1 برابر دانمارک آبروریزی به بار آورد.
این مسابقه از هفته پنجم گروه چهارم سطح A لیگ ملت‌های اروپا در شرایطی برگزار شد که کریستیانو رونالدو چند روز قبل پس از ۲۳ سال درخشش بی‌وقفه و بعد از درگیری‌های شدید با ژرژ ژسوس، با انتشار یک متن بلند بالا و به شدت احساسی با تیم ملی خداحافظی کرده بود. پرتغال پیش از این بازی با چهار برد متوالی صدرنشینی و صعودش به مرحله یک‌چهارم نهایی را قطعی کرده بود و حتی در بازی رفت در کپنهاگ بدون رونالدو ۴ بر ۲ دانمارک را شکست داده بود، اما نمایش فاجعه‌بار امشب همه معادلات را بر هم زد.
گویی رونالدو تا پیش از این حتی اگر در زمین نبود با اسم افسانه‌ایش وزنه‌ای به پرتغال می‌داد که باعث پیروزی می‌شد. امروز آن وزنه رفته بود و پرتغال خودش را مثل لهستان بی‌دفاع مقابل ارتش بی‌رحم آلمان نازی دید.
پنالتی هویبرگ، آغاز کابوس در براگا
تیم ملی دانمارک که برای زنده نگه داشتن شانس صعود پا به این مسابقه گذاشته بود، از دقایق ابتدایی با پرس سنگین و استفاده هوشمندانه از فضای پشت مدافعان پرتغال، خط دفاع میزبان را به شدت تحت فشار قرار داد. راسموس هویلوند در نیمه اول چند بار تا آستانه باز کردن دروازه پیش رفت و به تدریج کنترل بازی در اختیار وایکینگ‌ها قرار گرفت.
انگار دانمارکی‌ها به شکل غریزی دریافته بودند که امشب این پرتغال با آن پرتغالی که همیشه می‌شناختند فرق دارد. هر چه از دقایق بازی گذشت دانمارک مطمئن‌تر شد که این پرتغالِ بدون رونالدو کاملا بی‌آزار است و حتی می‌توان تحقیرش کرد.
نقطه عطف نیمه اول که شاید سرنوشت بازی را مشخص کرد دقیقه 40 بود. خطای هند روبن دیاز در محوطه جریمه پس از بازبینی صحنه توسط VAR تایید شد و داور نقطه پنالتی را نشان داد. پیر امیل هویبرگ در دقیقه ۴۳ پشت توپ ایستاد و با ضربه‌ای مطمئن دروازه دیوگو کاستا را باز کرد و دانمارک با برتری یک بر صفر راهی رختکن شد.
طوفان ۸ دقیقه‌ای هویلوند و ضربه نهایی اندرسن
هواداران پرتغال هنوز ناامید نشده بودند. آنها پیش خودشان می‌گفتند یک گل پنالتی خوردیم و بچه‌ها حتما در نیمه دوم جبران خواهند کرد. ولی امیدهای پرتغال برای جبران نتیجه در نیمه دوم تنها چهار دقیقه دوام آورد.
راسموس هویلوند در دقیقه ۴۹ روی یک حرکت سریع اختلاف را به دو گل رساند و هشت دقیقه بعد، در دقیقه ۵۷، بار دیگر دروازه دیوگو کاستا را فرو ریخت. هویلوند یک‌تنه پرتغال را به زانو درآورده بود. نتیجه 3-0 روی تابلو برای خیلی‌ها باورکردنی نبود.
ژرژ ژسوس که تیمش را کاملاً از هم پاشیده می‌دید، در دقیقه ۶۴ دست به سه تعویض هم‌زمان زد و فرانسیسکو ترینکائو، ژوائو پالینیا و کارلوس فوربس را به جای پدرو نتو، روبن نوس و ژوائو فلیکس به زمین فرستاد، اما این تغییرات هم گره‌ای از کار میزبان باز نکرد.
در دقیقه ۷۵ یواخیم اندرسن گل چهارم دانمارک را به ثمر رساند تا تحقیر پرتغال در شب تجلیل از اسطوره‌اش تکمیل شود.
از فریاد نام رونالدو در دقیقه ۷ تا هو شدن برونو فرناندز
اتفاقات روی سکوهای ورزشگاه براگا به اندازه نتیجه مسابقه عجیب و پرحاشیه بود. پیش از شروع بازی گروه کر کازا دا موزیکا سرود ملی را اجرا کرد، بنر عظیم «ممنون، کاپیتان» در ورزشگاه به نمایش درآمد و تمام بازیکنان با پیراهن‌های شماره ۷ وارد زمین شدند. در دقیقه هفتم هم هواداران به شکل خودجوش با تشویق ایستاده نام کریستیانو رونالدو را فریاد زدند.
فدراسیون پرتغال و هواداران حاضر در استادیوم می‌خواستند به دنیا نشان بدهند که بدعهد نیستند و می‌دانند رونالدو برای فوتبال‌شان چه اهمیتی دارد. ولی چه فایده، گویا الهه فوتبال تصمیم گرفته بود تاوان آن بدعهدی‌های تیم ملی با کریستیانو را امشب از پرتغال بگیرد و مصمم بود نتیجه بازی تحقیرآمیز باشد.
وقتی زمان گذشت و شکست سنگین شد، وقتی هواداران روی سکوها نمایش ضعیف بازیکنان را دیدند، جو ورزشگاه به کلی تغییر کرد و در دقیقه ۷۹ در زمان تعویض برونو فرناندز، بخش زیادی از تماشاگران با سوت‌های ممتد و اعتراضی کاپیتان جدید تیم را بدرقه کردند.
کسی که فوتبالی باشد حتما می‌داند که سالها است برونو فرناندز از طرف دوست‌داران رونالدو به عنوان دشمن شماره یک او شناخته می‌شود. این در دنیای فوتبال یک راز نیست. امشب هواداران پرتغالی که به عینه داشتند می‌دیدند که تیم‌شان بدون رونالدو بازیچه دانمارک شده مقصر را پیدا کرده بودند: مقصر تویی برونو که همیشه به کریستیانو حسادت کردی و علیه‌اش باند درست کردی تا زودتر از آنچه باید برود.
پرسش بزرگ پیش روی ژرژ ژسوس در عصر پسارونالدو
این شکست سنگین در حالی اتفاق افتاد که ستاره‌های بزرگی مثل برونو فرناندز، ویتینیا، روبن نوس، ژوائو فلیکس و گونسالو راموس در ترکیب اصلی حضور داشتند. هرچند غیبت محرومانی مثل ژوائو کانسلو و فرانسیسکو کونسیسائو و مصدومانی مثل رافائل لیائو، نونو مندز و نونو تاوارس دست ژسوس را بسته بود، اما این اصلا نمی‌تواند توجیه‌کننده باخت چهارگله در خانه باشد.
رونالدو که با ۲۳۴ بازی ملی و ۱۴۶ گل زده به عنوان رکورددار مطلق تاریخ فوتبال ملی مردان و فاتح یورو ۲۰۱۶ و دو دوره لیگ ملت‌های اروپا از تیم ملی کنار رفت، امشب در خانه‌اش صحنه‌های عجیبی را دید. بدون شک رونالدو از این باخت سنگین ناراحت است. اگر به ویدیوی خداحافظی او برگردیم کریستیانو به همه ثابت کرده که میهن‌پرست است و اصلا راضی نیست برای اینکه مردم متوجه بشوند حق با کیست تیم ملی کشورش اینطور ببازد. ولی بدون شک جایی در اعماق روان رونالدو چیزی فریاد می‌زند: خوب شد، حالا فهمیدید ماجرا چیست؟