پیام خراسان - ورزش 3 /آنتونیو کونته مدعی شد که بار دیگر هدایت یوونتوس را برعهده خواهد گرفت.
کونته بیش از یک دهه به عنوان بازیکن برای بانوی پیر به میدان رفت و سپس با کسب سه قهرمانی متوالی در لیگ، آغازگر دوران سلطه این تیم و ثبت ۹ قهرمانی پیاپی در اسکودتو طی دهه ۲۰۱۰ شد. تورین تنها مقصد دوران مربیگری او بوده که بیش از دو سال در آن دوام آورده است و او معتقد است که پرونده ناتمامش در نهایت بار دیگر او را به این تیم بازخواهد گرداند.
کونته در گفتوگو با کروناکه دی اسپوگلیاتو اعتراف کرد: «فکر میکنم دیر یا زود این چرخه کامل خواهد شد. میدانم که چیزی را نیمهتمام گذاشتم و میدانم که سرانجام این چرخه با یوونتوس کامل خواهد شد.ددر گذشته مقاطعی وجود داشت که میتوانستیم دوباره به یکدیگر ملحق شویم، اما این اتفاق دشوار بود، زیرا دو موضوع باید همزمان فراهم میشد. من باید در دسترس میبودم و یوونتوس هم باید به دنبال مربیای میگشت که در آن زمان با تیم دیگری قرارداد نداشته باشد.»
او توضیح داد که دو فرصت اخیر برای بازگشت به تورین به دلیل زمانبندی نامناسب از دست رفت و همین موضوع او را به سمت نیمکت رقبای یوونتوس در سری آ سوق داد. او همچنین فاش کرد که در سال ۲۰۰۹، یعنی دو سال پیش از انتصاب نهاییاش، در دفتر باشگاه حضور داشت و آماده امضای قرارداد بود، اما اختلافنظر بر سر دیهگو، هافبک هجومی برزیلی، این انتقال را منتفی کرد.
او گفت: «دو بار چنین اتفاقی رخ داد. یک بار زمانی که یوونتوس تصمیم گرفت مائوریتزیو ساری را به خدمت بگیرد، من آزاد بودم و در نهایت سر از اینتر درآوردم. بار دوم هم زمانی بود که من بدون تیم بودم و کریستیانو جونتولی به باشگاه آمد. جونتولی تصمیم گرفت تیاگو موتا را انتخاب کند و من هم راهی ناپولی شدم.»
او اضافه کرد: «پس از دوران حضورم در باری، این احتمال وجود داشت که به یوونتوس بروم. در آن زمان کلودیو رانیری سرمربی تیم بود، اما در نهایت باشگاه او را کنار گذاشت و چیرو فرارا را برای سه بازی پایانی فصل انتخاب کرد تا امیدوار باشد سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را به دست بیاورد.
آنها بهخوبی میدانستند که من با توجه به داشتن مهاجمانی مانند مائوری، یاکوئینتا، دیوید ترزگه و آلساندرو دل پیرو، با سیستم ۲-۴-۴ بازی خواهم کرد. به آنها گفتم: ببینید، از نظر مهاجم همهچیز آماده است، ما باید چند وینگر به خدمت بگیریم. اما به هر دلیلی، آنها در نهایت دیهگو را از وردربرمن جذب کردند و سپس با من تماس گرفتند و گفتند: باید به اینجا بیایی، چون هنوز به اطمینان خاطر بیشتری از سوی تو نیاز داریم. آن زمان هنوز در باری بودم.»
آن جلسه در سال ۲۰۰۹ در دفتر یوونتوس، باورهای تاکتیکی انعطافناپذیری را آشکار کرد که در تمام دوران مربیگری کونته نقش تعیینکنندهای داشته است؛ موضوعی که باعث شد او پیش از امضای قرارداد، از پیوستن به تیم رؤیاییاش صرفنظر کند.داو گفت: «به آنجا رفتم و در حالی وارد شدم که قرار بود سرمربی یوونتوس باشم و سپس صحبتهایمان را آغاز کردیم. آنها از من پرسیدند که میخواهم با چه سیستمی بازی کنم و من پاسخ دادم ۲-۴-۴. آنها گفتند: پس دیهگو را کجا بازی میدهی؟ جواب دادم: خودتان او را به خدمت گرفتید، در حالی که من گفته بودم چهار مهاجم در اختیار داریم. بنابراین او را در کنار یکی از مهاجمان بازی میدهم.
سپس به من گفتند: خب، دیهگو میخواهد با سیستم ۱-۳-۲-۴ بازی کند. تصور کنید آن لحظه چقدر عصبانی شدم. البته همین عصبانیت نشان میدهد که من فردی بسیار صریح هستم و اهل سازش نیستم. هر شخص دیگری، واقعاً هر شخص دیگری، میگفت: حتماً، اگر بخواهید حتی او را درون دروازه هم قرار میدهم، فقط اجازه دهید قرارداد را امضا کنم و به یوونتوس ملحق شوم.
بالاخره قرار بود از باری به یوونتوس بروم. اما وقتی آن حرف را به من زدند، بر مواضع و اعتقاداتم پافشاری کردم و بر این موضوع تأکید داشتم که قرار نیست هیچ امتیازی بدهم یا قولی بدهم که میدانستم نمیتوانم به آن عمل کنم. بنابراین به آنها گفتم: اگر قرار است یک بازیکن درباره نحوه بازی ما تصمیم بگیرد، پس من مربی مناسبی برای شما نیستم. همین بود. از آنجا خارج شدم و زمانی که جلسه را ترک کردم، دیگر سرمربی یوونتوس نبودم.»