پیام خراسان - هشتم ربیعالاول، سالروز شهادت یازدهمین اختر تابناک امامت، حضرت امام حسن عسکری(ع) است؛ امامی که در عمر کوتاه اما پربرکت خود، با صبر، تقوا، هدایت شیعیان و پاسداری از معارف اهلبیت(ع)، نقشی ماندگار در تاریخ اسلام بر جای گذاشت.
هشتم ربیعالاول، سالروز شهادت یازدهمین اختر تابناک امامت، حضرت امام حسن عسکری(ع) است؛ امامی که در عمر کوتاه اما پربرکت خود، با صبر، تقوا، هدایت شیعیان و پاسداری از معارف اهلبیت(ع)، نقشی ماندگار در تاریخ اسلام بر جای گذاشت.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما ، حضرت امام حسن عسکری(ع) در شرایط سخت سیاسی و امنیتی دوران عباسیان، با وجود محدودیتهای شدید، مسیر امامت و هدایت امت اسلامی را با تدبیر و استقامت ادامه دادند.
آن حضرت با بهرهگیری از شیوههای گوناگون ارتباطی، به ساماندهی جامعه شیعه پرداختند و زمینه را برای دوران غیبت حضرت ولیعصر(عج) فراهم کردند.
امام حسن عسکری(ع) در تمام دوران امامت خود، نمونهای روشن از عبادت، علم، حلم و بردباری بود و در برابر فشارها و مراقبتهای حکومت وقت، هرگز از ترویج حق و دفاع از ارزشهای الهی دست نکشید. سیره آن امام همام، امروز نیز برای مسلمانان و بهویژه پیروان اهلبیت(ع)، مدرسهای از ایمان، بصیرت و صلابت به شمار میرود.
ایشان با تکیه بر تربیت یاران خاص و تأکید بر اخلاق اجتماعی و تقوای سیاسی، در برابر موج تهاجم فرهنگی و فکری عباسیان ایستادند و با پاسخگویی به شبهات و تقویت زیربناهای اعتقادی، شیعیان را به گونهای پرورش دادند که در طوفانهای فتنه و غیبت، دچار سرگردانی نشوند.
شهادت جانسوز امام حسن عسکری(ع) در سامرا، برگ دیگری از مظلومیت خاندان پیامبر اکرم(ص) را در تاریخ ثبت کرد؛ مظلومیتی که همواره با نور هدایت و حقیقتطلبی درهم آمیخته و الهامبخش آزادگان جهان بوده است.
سالروز شهادت یازدهمین امام شیعیان، فرصتی برای بازخوانی سیره نورانی امام حسن عسکری(ع) و تجدید عهد با آرمانهای امامت و ولایت است. امید آنکه با تأسی به آن امام بزرگوار، در مسیر ایمان، اخلاق، صبر و بصیرت گام برداریم.
با تسلیت این روز به محضر امام زمان(عج) و همه شیعیان و دوستداران اهلبیت(ع)، امید است پیروان آن امام همام با تأسی به سیره نورانی ایشان، در مسیر ایمان، اخلاق و ولایت ثابتقدم بمانند.
امام حسن عسکری (ع) در هشتم ربیعالاول سال ۲۶۰ هجری قمری در شهر سامرا به شهادت رسیدند. ایشان در حالی که تنها ۲۸ سال داشتند، پس از یک دوره حبس و محدودیتهای شدید توسط دستگاه خلافت عباسی (معتمد عباسی)، در اثر مسمومیت به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.
شهادت این امام همام، اگرچه داغی بزرگ بر دوش جهان اسلام گذاشت، اما آغازگر فصلی نو در تاریخ شیعه، یعنی دوران غیبت صغرا و آغاز امامت حضرت ولیعصر(عج) شد.